Αποθεωτικής υποδοχής έτυχε ο Αλμπερτ Ριέρα από περίπου πέντε χιλιάδες οπαδούς του Θρύλου. Ο Ισπανός έγινε αντιληπτός στις 19.20 και ακολούθησε πανδαιμόνιο.

Ο Ριέρα ήρθε στην Ελλάδα και έγινε Ο χαμός. Βγήκε από την πύλη 7 δίπλα στον εμπορευματικό σταθμό και σχεδόν από τις 16.40, οι πρώτοι οπαδοί του Θρύλου έφτασαν για να τον υποδεχτούν. Οι ερυθρόλευκοι οπαδοί γουστάρουν τον παικταρά και επειδή όλοι γνώριζαν πως θα γίνει το αδιαχώρητο, υπήρχαν ήδη αστυνομικές δυνάμεις για τη διατήρηση της ασφάλειας.

Γιατί με τόσους οπαδούς μας που βρέθηκαν εκεί, όχι μόνο "γκρεμίστηκε" το αεροδρόμιο, αλλά... ακυρώθηκαν και πτήσεις κιόλας. Βρέθηκαν χιλιάδες κόσμου στο "Ελ. Βενιζέλος" και αν παρατηρήσατε κάποια ομίχλη, θα ήταν από τα καπνογόνα τα οποία άναψαν οι οπαδοί μας.

Μισή ώρα περίπου πριν την προγραμματισμένη άφιξη του Ριέρα, οι οπαδοί του Ολυμπιακού είχαν γίνει σαφώς περισσότεροι και ένας από αυτούς κρατούσε την καταλανική σημαία. Με συνθήματα, φωνές και τραγούδια, επευφημούσαν τον Ισπανό ποδοσφαιριστή και οι αστυνομικοί είχαν βάλει κιγκλιδώματα, προκειμένου να είναι εύκολη η αποχώρηση του νέου μεταγραφικού αποκτήματος του Θρύλου.

Απέναντι βρίσκονταν οι τηλεοπτικές κάμερες που κάλυψαν ζωντανά το γεγονός, το οποίο θα μείνει βαθιά χαραγμένο στις μνήμες όλων μας, αφού τέτοιοι παίκτες δεν έρχονται κάθε ημέρα στην Ελλάδα.

Αξίζει να αναφερθεί από εκεί και πέρα, πως σε μια φάση η κάμερα εστίασε σε ένα από τα κιγκλιδώματα, όπου υπήρχε κρεμασμένο πρωτοσέλιδο του ΓΑΥΡΟΥ, αναφερόμενο στον Ριέρα.

Ο Ισπανός έγινε αντιληπτός από τους οπαδούς μας στις 19.20. Τότε έκαναν στην άκρη οι κλούβες της αστυνομίας και μπήκε στο πλήθος το αυτοκίνητο που μετέφερε τον παίκτη. Ακολούθησαν στιγμές, γνώριμες. Το όχημα χρειάστηκε περίπου 20 λεπτά για να διανύσει απόσταση 50 περίπου μέτρων, αφού οι φίλοι του Ολυμπιακού ήταν τόσοι πολλοί, που δεν μπορούσαν να κάνουν στην άκρη για να περάσει. Σταμάτησε αρκετές φορές για να μην υπάρξει κάποιο ατύχημα και αφού η ημέρα έγινε ακόμα πιο φωτεινή, λόγω των καπνογόνων που ήταν αναμμένα, άρχισαν να βγαίνουν και τα πρώτα συνθήματα.

"Γ... τα βαζέλια κάθε μέρα, ρε Ριέρα, ρε Ριέρα", ήταν ένα από αυτά τα οποία θα μάθουν πολύ καλά οι βαζέλες σε λίγο καιρό και καλά θα κάνουν να το θυμούνται από τώρα, ώστε να μας λένε και προφήτες, όταν περάσει ο χρόνος. Όταν, από εκεί και πέρα, το αυτοκίνητο κατάφερε να αποχωρήσει, μερικοί οπαδοί έτρεχαν από πίσω του για να το φωτογραφίσουν και να αποθεώσουν τον παικταρά.

Πηδούσαν τα φυτά, πηδούσαν τα κάγκελα, φώναζαν, τραγουδούσαν, τους έπιασε ντελίριο λόγω της άφιξής του και η συνέχεια πλέον, δίνεται στους αγωνιστικούς χώρους.